30/3/2007 - Eskimeyen sairlerden Özdemir Asafin HAYATI 1923 - 1981 alıntı

1923 - 1981

HAYATI

11 Haziran 1923'te Ankara'da doğdu.28 Ocak 1981'de İstanbul'da öldü. Asıl adı Halit Özdemir Arun'dur. İlk ve ortaöğreniminin bir bölümünü Galatasaray Lisesi'nde yaptı.1942 yılında Kabataş Erkek Lisesi'nden mezun oldu. İstanbul Üniversitesi'nde, önce Hukuk Fakültesi'ne, sonra İktisat Fakültesi ve Gazetecilik Enstitüsü'ne devam ettiyse de 1947'de yüksek öğrenimini yarıda bıraktı. Bir süre sigorta prodüktörlüğü yaptı. 'Zaman' ve 'Tanin' gazetelerinde çevirmen olarak çalıştı. İlk yazısı 1939'da 'Servetifünun-Uyanış' dergisinde çıktı.1951'de Sanat Basımevi'ni kurarak matbaacılık yaşamına girdi. Kendi şiir kitaplarını bastı.1955'te Yuvarlak Masa Yayınları'nı kurdu. İkilikler ve dörtlüklerden oluşan ilk şiirlerinde yoğun bir söyleyiş özelliği göze çarpar. İnsan toplum ilişkilerine yönelik temaları konu edinerek düşündürücü bir şiir evreni kurmuştur. Duygu ve düşünce yoğunluğuyla birlikte, alay ve taşlama şiirine egemen olan öğelerdir. İnsan ilişkilerinin toplumsal ve bireysel yanlarını sen ben ikileminde vermiştir. Çok kullandığı sevgi, ayrılık, ölüm temaları, son dönem şiirlerinde giderek yerini kaçış ve umutsuzluğun tedirginliğine bırakmıştır. Şiirin bir görüşü yansıtması, bir iletisinin olması düşüncesinden yola çıkmıştır. Yuvarlağın Köşeleri kitabında şiirin ve yazarın işlevi konusundaki görüşlerini dile getirmiştir. Batı şiiri ve geleneksel Türk şiirinden yararlanarak verdiği bileşim sanatını zenginleştirip geliştirmiştir.

ESERLERİ

.Şiir kitapları: Dünya Kaçtı Gözüme (1955) , Sen Sen Sen (1956) , Bir Kapı Önünde (1957) , Yuvarlağın Köşeleri (1961) , Yumuşaklıklar Değil (1967) , Nasılsın (1970) , Çiçekleri Yemeyin (1975) , Yalnızlık Paylaşılmaz (1978) , Benden Sonra Mutluluk (1983)

29/3/2007 - Düşman

Düşman Ben düşmanım, Etten, kemikden, kandan. Gözlerimi çevirmişim yüzüne.. Bakıyorum Utanmadan. Ben düşmanım, Ölmeni değil, Gülmeni gözleyen, İyi şeyler söyleyen, Özleyen. Geceler geliyor bir bir.. Parlayor yıldızın. Onda beyazın, sarın, kırmızın. Biliyorum, Yıldızların en parlağı senin. Ben düşmanım, Sevgiden, aşkdan, arzudan. Elleri taş devrinden kalmış, Gözlerine bakan bir düşman.

Özdemir Asaf

28/3/2007 - Bugün Ve Bugün

Bugün Ve Bugün   Öyle çabuk geçiyor ki günler Hele sen de bir bak hayatına. Daha dün doğmuşuz sanki Yeni okula başlamışız Yeni sevmişiz Öyle çabuk geçiyor ki günler Hele sen de bir bak hayatına Yarın bitecek sanki her şey Yarın ölecek gibiyiz. Daha doymamışız yaşamasına Günlerimiz dün bir, bugün iki Sakın bir şey bırakma yarına Yarın yok ki.

Özdemir Asaf

28/3/2007 - Birikik İnsanın Şarkısı

Birikik İnsanın Şarkısı Yapışa yapışa görüyorum. Evler sürtüne sürtüne geçiyor yanlarımdan. Duvarlar derilerimi kanatıyor. Kümelenip sırtıma biniyor bulutlar. Ben dimdik duruyorum, yürümekli. Yol ayaklarımın altından kayıp geri gidiyor. Bütün taşlar, topraklar, ağaçlar doluyor sonsuz gözlerime. Hepsinde sayısız gözlerimden biri kalıyor. Dönüp Bütün bunları ben yaptım diyorum, inanıyorlar da... Durup, Şu kendimi bu gördüğümüz gibi ben yaptım, Diyorum. İnanmayorlar. Gözümden düşüyoruz.

Özdemir Asaf

28/3/2007 - Bir Şeyin Adı

Bir Şeyin Adı

Önce, büyük büyük düşündüm.
Sonra, büyük büyük yaşadım.
Ne varsa, onlar aldı.
Şimdi, bana-küçük/bir ölüm kaldı.

Özdemir Asaf

28/3/2007 - Bir adam

Bir Adam Korku dağlarının yürekçisi, Ölüm denizlerinin kürekçisi; Öyle suskun oturuyor şişesinin basında, İçtiğinin hem hırsızı, hem bekçisi, Onu kırmış olmalı yaşamında birisi. Dinledikçe susması, düşündükçe susması... Tek başına iki kişi olmuş kendisiyle gölgesi, Heykelini yontuyor yalnızlığın ustası.

Özdemir Asaf

27/3/2007 - Aşk

Aşk

Sen kocaman çöllerde bir kalabalık gibisin,
Kocaman denizlerde ender bir balık gibisin.
Bir ısıtır, bir üşütür, bir ağlatır bir güldürür;
Sen hem bir hastalık hem de sağlık gibisin.

Özdemir Asaf

27/3/2007 - Ardakalan

Ardakalan Bana bir dinletim verin, Biraz da zaman. Ben bir deyim çıkarayım, Bir duyuru sesi ondan. Siz bir solukta onu dinleyin. Sizin olsun artakalan zaman.

Özdemir Asaf

27/3/2007 - Arayış

Arayış En kısa ceza Ömür-boyu olandır.. Kimse bilmediğinden. Kim bilir; Belki bir yalan'dır.. Kendiliğinden. Bir korku'dur belki, Saklanandır.. Çirkinliğinden. Bir soru olsa gerek; Sorulmadığındandır.. Birden.

Özdemir Asaf

27/3/2007 - Anmak Unutmak

ANMAK UNUTMAK İki tür nokta var Biri önüne ve ardına bakar, Biri ardına bakmaz, Ardını noktalar.

Özdemir Asaf